|
|
De donor van de maand: |
 |
Deze maand willen wij u graag voorstellen aan Bo.
Bo is de 8
jaar oude teef van de familie Nijzink uit Nijverdal.
De moeder van Bo was een Duitse staander, maar de vader heeft zich nooit bekend gemaakt. Er gaan
geruchten dat het een Golden retriever reu geweest is die zich aan de moeder van Bo heeft vergrepen, maar zekerheid
daarover is er allerminst. Voor Bo is dit echter geen enkel probleem. Douwe Nijzink, haar vaste begeleider wanneer ze voor
een bloeddonatie naar de EVBN komt, omschrijft haar als een enthousiaste hond die graag achter stokken
of een bal aanrent en geen vlieg kwaad doet. Alhoewel, "als ze een bot heeft wil ze nog wel eens grommen als je in de buurt komt",
zegt Douwe. "Maar dan pak ik hem af en leg het bot op de kast", vervolgt hij resoluut.
Bo is in het gezin Nijzink, dat behalve uit vader
en moeder Nijzink, bestaat uit Lisa, Douwe en Fouke, gekomen toen ze 9 maanden oud was. De eerste maanden van haar leven heeft ze doorgebracht bij
een andere baas. Dat klikte niet helemaal en toen Bo in een onbewaakt ogenblik een stopcontact stukbeet was het doek voor haar snel gevallen.
Als bloeddonor doet Bo het uitstekend. In eerste instantie is ze een beetje zenuwachtig en blijft ze dicht in de buurt van Douwe, maar als
ze eenmaal op tafel staat laat ze alles rustig toe. Het lichamelijk onderzoek, een buisje bloed afnemen en het scheren van de plek
waar geprikt gaat worden, Bo kijkt alsof het haar allemaal niet deert. Bij het op haar zij leggen wordt er even tegengestribbeld.
Maar als ze eenmaal ligt, en of het nu de vaardige handen van de assistentes zijn of de kalmerende woorden van Douwe valt slecht uit
te maken, blijft ze de gehele bloedafname vrijwel bewegingloos op tafel liggen. Opluchting is er overigens wel in haar ogen te zien als
na vijf minuten de naald verwijderd wordt en ze weer rechtop mag zitten. Of zou het misschien te maken hebben met de kauwbot
waarvan Bo, na drie donaties, al lang weet dat die gaat komen. |
 |
 |
 |
 |
 |
|
